برندینگ

برندینگ چیست

خلاصه‌ترین تعریف از برندینگ شاید در مورد حوزه‌ی کاری برندینگ صحبت کند: برندینگ مجموعه کارهایی است که برند را از سمت خارج شکلدهی میکند.

در حقیقت فعالیت‌های برندینگ برون‌سازمانی و خارجی محسوب می‌شود. این نحوه‌ی ارائه و انتخاب وسایل و ابزار ارائه‌ی برند است که در حوزه‌ی برندینگ جای می‌گیرد. شاید برندینگ را بتوان پرزنت کردن برندی دانست که پیش از این برای خود مدیران شکل گرفته و اکنون آماده است که وارد دنیای خارج شود. از جمله؛ کارهایی که تصویر خارجی یک برند را در دید مخاطبان شکل می‌دهد، جایگاه برند را در میان رقبا تعیین می‌کند، احساسی به خصوص را در بیننده بیدار می‌کند، از ابزارهای خارجی برای دسترسی به مخاطبان و ایجاد رابطه‌ی احساسی با آنها استفاده می‌کند.

در شکل‌گیری برند، همه‌ی عوامل به تولیدکنندگان یا محصول تولید شده و خارج شده از تولیدکننده بستگی ندارد. با پیچیده شدن محصولات و خدمات موجود، می‌شود گفت که شرایط شخصی و اجتماعی مصرف کنندگان، شرایط عرضه، خدمات پس از فروش و موارد محیطی دیگر هم در برندینگ نقش دارند.

بنابراین برندینگ هدایت غرضدار مجموعه تفکرات، احساسات، تداعیات و واکنشهایی است که مخاطبان در رابطه با یک برند دارند.

پرسنال برندینگ

پرسنال برندینگ درباره‌ی چگونگی شناساندن و ترویج دادن هر فرد صحبت می‌کند؛ اینکه هر فرد چطور تصویر خود را عمومی می‌کند. این تصویر در پرسنال برندینگ می‌تواند ترکیبی از زندگی واقعی، بازتاب رسانه و اثری باشد که مخاطبان از مواجهه با آن فرد دریافت می‌کنند. پرسنال برندینگ مجموعه‌ای بی‌همتا از مهارت‌ها، تجارب و شخصیت است که هر فرد مایل است دیگران آنها را به صورت گلچین و انتخاب شده ببیند.

برای هر برند شناسایی شده‌ای درک و شناخت مثبتی از جانب مخاطبان صورت گرفته است. در این حالت ارزشی که به محصولات و خدمات خارج شده از آن برند ضمیمه می‌شود قطعاً بیشتر از ارائه‌دهنده‌ای یا تولیدکننده‌ای است که هنوز به عنوان برند محسوب نمی‌شود.

در نتیجه افراد از پرسنال برندینگ استفاده می‌کنند تا خود را از دیگر گزینههای موجود متمایز کنند. پرسنال برندینگ مشخصههای کاری و فردی را وارد حیطهی کار کرده و همان مشخصهها را به عنوان ارزشی افزوده به محصولات و خدمات ارائه شده الحاق میکند.

برندسازی

برندسازی در مقابل برندینگ، کارهای درونی خلق برند را شامل میشود. در مجموعه فعالیت‌های برندسازی، ارزشها و آرمانها و ایدئولوژیها پایه‌گذاری میشوند. در برندسازی این بیشتر خود مدیران هستند که در چالشهای مفهومی قرار می‌گیرند و با گزینه‌های مختلفی برای شکل‌دهی برند خود مواجه هستند.

  • انتخاب ارزشها
  • اولویتبندی
  • انتخاب نام و لوگو
  • شکلدهی هویت
  • انتخاب استراتژی و ایدئولوژی
  • مطالعه و پیروی از کهن الگوی مورد نظر
  • هدف گذاری

از کارهایی هستند که در برندسازی انجام می‌شوند.

در انتهای برندسازی، یک برند برای مدیران و صاحبان کسب و کار کاملاً شکل گرفته، شفاف و واضح است؛ بنابراین در ادامه، این مفاهیم شفاف می‌توانند در معرض دید مخاطبان خارج از خود مدیران و صاحبان کسب و کار قرار بگیرند.

در برندسازی اصل بر اساس تمایز است، بنابراین موارد شکل‌دهنده‌ی برند در برندسازی طوری انتخاب میشوند که این تمایز را حفظ کنند تا برای مخاطبان قابل تشخیص باشد.

اصول برندسازی

به چالش کشیدن برند و مطرح کردن پرسش از آن، به کارکرد مثبت عمل ساختن در برندسازی کمک می‌کند. اینکه این برند چرا اعلام موجودیت کرده و چه چیزی برای عرضه دارد؟ نیاز چه کسانی را برطرف میکند؟ چرا باید نسبت به باقی رقیبان متفاوت شمرده و انتخاب شود؟

یکی از اولین شروط برندسازی، آگاهی در مورد خود و مشخص کردن حد و حدود برند بر حسب تواناییها و امکانات است. آگاهی و شناخت در طول برندسازی، ورودی و خروجی برند را مدیریت می‌کند.

خودشناسی: آگاهی در مورد خود و بروز آنها به طور واقعی، به برجسته کردن شخصیت یگانه و بیمانند در برندسازی کمک می‌کند.

تعریف قول و وفاداری به آن: مشخص کردن اینکه برند برای انجام چه کاری حضور دارد و در مقابل چه چیزی دریافت میکند، باعث میشود برندسازی معتبری از همان ابتدا شکل بگیرد که برند از اعتراف به ارزشها، تعهدات و عهدهای خود واهمه نداشته باشد.

اصالت: استایل، صدا و سبک به خصوص هر برند، از عواملی هستند که اصل بودن یک برند را شکل می‌دهند. قرار نیست که هر برند روگرفتی از برندهای دیگر باشد. این یک برندسازی ناموفق است چون دوام بالایی ندارد و بعد از مدتی ممکن است ارزشهای اولیه‌ی برند با ارزش‌های وام‌گرفته منافات داشته باشند.